Citește› Daftar 5› Secțiune 160 ← anterior · următor →
بخش ۱۶۰ - وصف ضعیف دلی و سستی صوفی سایه پرورد مجاهده ناکرده درد و داغ عشق ناچشیده به سجده و دستبوس عام و به حرمت نظر کردن و بانگشت نمودن ایشان کی امروز در زمانه صوفی اوست غره شده و بوهم بیمار شده همچون آن معلم کی کودکان گفتند کی رنجوری و با این وهم کی من مجاهدم مرا درین ره پهلوان میدانند با غازیان به غزا رفته کی به ظاهر نیز هنر بنمایم در جهاد اکبر مستثناام جهاد اصغر خود پیش من چه محل دارد خیال شیر دیده و دلیریها کرده و مست این دلیری شده و روی به بیشه نهاده به قصد شیر و شیر به زبان حال گفته کی کلا سوف تعلمون ثم کلا سوف تعلمون
Descrierea unei inimi slabe și a delăsării unui sufi crescut la umbră, care nu a făcut eforturi, nu a gustat durerea și ardearea iubirii, dar se mândrește cu prosternările și sărutările de mână ale oamenilor obișnuiți, cu respectul pe care i-l arată și cu faptul că îl arată cu degetul, spunând: „Astăzi, în acest timp, el este sufiul.” Se simte înșelat și se îmbolnăvește de această iluzie, asemenea învățătorului căruia copiii i-au spus: „Ești bolnav.” Și cu această iluzie că sunt un luptător spiritual, sunt considerat un campion pe această cale, și am plecat la război cu războinicii, pentru a-mi arăta virtuțile și în lupta exterioară, căci în jihadul cel mare sunt excepțional; ce rost are pentru mine jihadul cel mic? A visat lei și a făcut acte de bravură, s-a îmbătat de această bravură și s-a îndreptat spre pădure, în căutarea leilor, iar leul, prin limbajul stării sale, a spus: „Ba bineînțeles, veți afla curând, apoi ba bineînțeles, veți afla curând.”
- M5:3731 رفت یک صوفی به لشکر در غزاناگهان آمد قطاریق و وغا
- M5:3732 ماند صوفی با بنه و خیمه و ضعاففارسان راندند تا صف مصاف
- M5:3733 مثقلان خاک بر جا ماندندسابقون السابقون در راندند
- M5:3734 جنگها کرده مظفر آمدندباز گشته با غنایم سودمند
- M5:3735 ارمغان دادند کای صوفی تو نیزاو برون انداخت نستد هیچ چیز
- M5:3736 پس بگفتندش که خشمینی چراگفت من محروم ماندم از غزا
- M5:3737 زان تلطف هیچ صوفی خوش نشدکه میان غزو خنجر کش نشد
- M5:3738 پس بگفتندش که آوردیم اسیرآن یکی را بهر کشتن تو بگیر
- M5:3739 سر ببرش تا تو هم غازی شویاندکی خوش گشت صوفی دلقوی
- M5:3740 که آب را گر در وضو صد روشنیستچونک آن نبود تیمم کردنیست
- M5:3741 برد صوفی آن اسیر بسته رادر پس خرگه که آرد او غزا
- M5:3742 دیر ماند آن صوفی آنجا با اسیرقوم گفتا دیر ماند آنجا فقیر
- M5:3743 کافر بسته دو دست او کشتنیستبسملش را موجب تاخیر چیست
- M5:3744 آمد آن یک در تفحص در پیشدید کافر را به بالای ویش
- M5:3745 همچو نر بالای ماده وآن اسیرهمچو شیری خفته بالای فقیر
- M5:3746 دستها بسته همیخایید اواز سر استیز صوفی را گلو
- M5:3747 گبر میخایید با دندان گلوشصوفی افتاده به زیر و رفته هوش
- M5:3748 دستبسته گبر و همچون گربهایخسته کرده حلق او بیحربهای
- M5:3749 نیم کشتش کرده با دندان اسیرریش او پر خون ز حلق آن فقیر
- M5:3750 همچو تو کز دست نفس بسته دستهمچو آن صوفی شدی بیخویش و پست
- M5:3751 ای شده عاجز ز تلی کیش توصد هزاران کوهها در پیش تو
- M5:3752 زین قدر خرپشته مردی از شکوهچون روی بر عقبههای همچو کوه
- M5:3753 غازیان کشتند کافر را بتیغهم در آن ساعت ز حمیت بیدریغ
- M5:3754 بر رخ صوفی زدند آب و گلابتا به هوش آید ز بیخویشی و خواب
- M5:3755 چون به خویش آمد بدید آن قوم راپس بپرسیدند چون بد ماجرا
- M5:3756 الله الله این چه حالست ای عزیزاین چنین بیهوش گشتی از چه چیز
- M5:3757 از اسیر نیمکشت بستهدستاین چنین بیهوش افتادی و پست
- M5:3758 گفت چون قصد سرش کردم به خشمطرفه در من بنگرید آن شوخچشم
- M5:3759 چشم را وا کرد پهن او سوی منچشم گردانید و شد هوشم ز تن
- M5:3760 گردش چشمش مرا لشکر نمودمن ندانم گفت چون پر هول بود
- M5:3761 قصه کوته کن کزان چشم این چنینرفتم از خود اوفتادم بر زمین