بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست

Povestea lui Hilāl, care era un rob devotat lui Dumnezeu, înzestrat cu perspicacitate, nu un imitator, ascuns în slujba creaturilor din necesitate, nu din neputință, așa cum Luqmān și Yūsuf au fost, la suprafață, și alții asemenea lor. El era sclavul unui administrator pentru un emir, iar acel emir era musulman, dar un orb știe că are o mamă, dar nu-și poate imagina cum. Dacă, cu această cunoaștere, o cinstește pe această mamă, este posibil să scape de orbire, căci „dacă Allah vrea binele pentru un rob, îi deschide ochii inimii pentru a-i arăta nevăzutul”. Această cale se dobândește prin viața inimii, căci această viață a trupului este o calitate animală.