Читать Книга 5 Раздел 60 ← назад · далее →

بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل

Пример наставления шейхом своих мюридов и пророком своей общины, ибо они не могут вынести наставления Бога и не имеют с Богом такой близости, как попугай с человеческим образом, чтобы он мог получать от него наставления. Всевышний Бог ставит шейха перед мюридом, как зеркало перед попугаем, и наставляет его из-за зеркала: «Не двигай языком, ибо это только откровение, которое ниспосылается». Это начало бесконечной проблемы, подобно тому, как движение клюва попугая внутри зеркала, которое ты называешь его воображением, происходит без его воли и участия; это отражение внешнего попугая, который учится, а не отражение того учителя, который находится за зеркалом. Однако чтение внешнего попугая — это действие того учителя. Таким образом, это пример, а не точное подобие

  1. M5:1429 طوطیی در آینه می‌بیند اوعکس خود را پیش او آورده رو
  2. M5:1430 در پس آیینه آن استا نهانحرف می‌گوید ادیب خوش‌زبان
  3. M5:1431 طوطیک پنداشته کین گفت پستگفتن طوطیست که اندر آینه‌ست
  4. M5:1432 پس ز جنس خویش آموزد سخنبی‌خبر از مکر آن گرگ کهن
  5. M5:1433 از پس آیینه می‌آموزدشورنه ناموزد جز از جنس خودش
  6. M5:1434 گفت را آموخت زان مرد هنرلیک از معنی و سرش بی‌خبر
  7. M5:1435 از بشر بگرفت منطق یک به یکاز بشر جز این چه داند طوطیک
  8. M5:1436 هم‌چنان در آینهٔ جسم ولیخویش را بیند مردی ممتلی
  9. M5:1437 از پس آیینه عقل کل راکی ببیند وقت گفت و ماجرا
  10. M5:1438 او گمان دارد که می‌گوید بشروان اگر سرست و او زان بی‌خبر
  11. M5:1439 حرف آموزد ولی سر قدیماو نداند طوطی است او نی ندیم
  12. M5:1440 هم صفیر مرغ آموزند خلقکین سخن کار دهان افتاد و حلق
  13. M5:1441 لیک از معنی مرغان بی‌خبرجز سلیمان قرانی خوش‌نظر
  14. M5:1442 حرف درویشان بسی آموختندمنبر و محفل بدان افروختند
  15. M5:1443 یا به جز آن حرفشان روزی نبودیا در آخر رحمت آمد ره نمود