دفتر ۱  ·  8 beyts

بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست

با این بخش گفت‌وگو کن — ask the Masnavi about this section

پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →
  1. M1:2751 بانگ می‌آمد که ای طالب بیا جود، محتاج گدایان چون گدا
  2. M1:2752 جود می‌جوید گدایان و ضعاف همچو خوبان کآینه جویند صاف
  3. M1:2753 روی خوبان ز آینه زیبا شود روی احسان از گدا پیدا شود
  4. M1:2754 پس ازین فرمود حق در والضحی بانگ کم زن ای محمد بر گدا
  5. M1:2755 چون گدا آیینهٔ جودست هان دم بود بر روی آیینه زیان
  6. M1:2756 آن یکی جودش گدا آرد پدید و آن دگر بخشد گدایان را مزید
  7. M1:2757 پس گدایان آیت جود حقند وانک با حقند جود مطلقند
  8. M1:2758 وانک جز این دوست او خود مرده‌ایست او برین در نیست نقش پرده‌ایست

↓ download .txt ↓ JSON