بخش ۴۶ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر اجتهاد

1. M1:921 قوم گفتندش که کسب از ضعف خلق لقمهٔ تزویر دان بر قدر حلق
2. M1:922 نیست کسبی از توکّل خوب‌تر چیست از تسلیمْ خود محبوب‌تر
3. M1:923 بس گریزند از بلا سوی بلا بس جهند از مار سوی اژدها
4. M1:924 حیله کرد اِنسان و حیله‌ش دام بود آنک جان پنداشت خون‌آشام بود
5. M1:925 دَر ببست و دشمن اندر خانه بود حیلهٔ فرعون زین افسانه بود
6. M1:926 صد هزاران طفل کُشت آن کینه‌کش وانک او می‌جُست اندر خانه‌اَش
7. M1:927 دیدهٔ ما چون بسی علّت دروست رو فنا کن دیدِ خود در دیدِ دوست
8. M1:928 دیدِ ما را دیدِ او نعْمَ العِوَض یابی اندر دید او کُلّ غرض
9. M1:929 طفل تا گیرا و تا پویا نبود مرکبش جز گردن بابا نبود
10. M1:930 چون فضولی گشت و دست و پا نمود در عَنا افتاد و در کور و کبود
11. M1:931 جان‌های خلق پیش از دست و پا می‌پَریدند از وفا اندر صفا
12. M1:932 چون به امر اِهْبِطُوا بَندی شدند حبس خشم و حرص و خُرسند‌ی شدند
13. M1:933 ما عیال حَضرتیم و شیر‌خواه گفت الخَلْقُ عیَالٌ لِلاِلٔه
14. M1:934 آنک او از آسمان باران دهد هم تواند کاو ز رحمت نان دهد

↓ download .txt ↓ JSON