بخش ۹۷ - پیش رفتن دقوقی به امامت آن قوم

1. M3:2122 در تحیات و سلام الصالحین مدح جملهٔ انبیا آمد عجین
2. M3:2123 مدحها شد جملگی آمیخته کوزه‌ها در یک لگن در ریخته
3. M3:2124 زانک خود ممدوح، جز یک بیش نیست کیشها زین روی، جز یک کیش نیست
4. M3:2125 دان که هر مدحی به‌نور حق رود بر صور و اشخاص عاریت بود
5. M3:2126 مدحها جز مستحق را کی کنند لیک بر پنداشت گم‌ره می‌شوند
6. M3:2127 همچو نوری تافته بر حایطی حایط آن انوار را چون رابطی
7. M3:2128 لاجرم چون سایه سوی اصل راند ضال مه گم کرد و ز استایش بماند
8. M3:2129 یا ز چاهی عکس ماهی وا نمود سر به‌چَه در کرد و آن را می‌ستود
9. M3:2130 در حقیقت مادح ماهست او گرچه جهل او بعکسش کرد رو
10. M3:2131 مدح او مه‌راست نه آن عکس را کفر شد آن چون غلط شد ماجرا
11. M3:2132 کز شقاوت گشت گم‌ره آن دلیر مه به بالا بود و او پنداشت زیر
12. M3:2133 زین بتان خلقان پریشان می‌شوند شهوت رانده پشیمان می‌شوند
13. M3:2134 زآنک شهوت با خیالی رانده است وز حقیقت دورتر وا مانده است
14. M3:2135 با خیالی میل تو چون پَر بود تا بدان پَر بر حقیقت بر شود
15. M3:2136 چون براندی شهوتی پَرّت بریخت لنگ گشتی و آن خیال از تو گریخت
16. M3:2137 پَر نگه دار و چنین شهوت مران تا پَر میلت برد سوی جنان
17. M3:2138 خلق پندارند عشرت می‌کنند بر خیالی پر خود بر می‌کنند
18. M3:2139 وام‌دار شرح این نکته شدم مهلتم ده معسرم زان تن زدم

↓ download .txt ↓ JSON