بخش ۱۲۵ - حکایت آن گاو کی تنها در جزیره‌ای‌ست بزرگ، حق تعالی آن جزیرهٔ بزرگ را پر کند از نبات و ریاحین کی علفِ گاو باشد. تا به شب آن گاو همه را بخورَد و فربه شود چون کوه پاره‌ای. چون شب شود خوابش نبرَد از غصه و خوف کی همه صحرا را چریدم فردا چه خورم تا ازین غصه لاغر شود. هم‌چون خلال روز برخیزد همه صحرا را سبزتر و انبوه‌تر بیند از دی؛ باز بخورَد و فربه شود باز شبش همان غم بگیرد سالهاست کی او هم‌چنین می‌بیند و اعتماد نمی‌کند

The story of the ox that is alone on a large island. God Almighty fills that large island with plants and fragrant herbs that are the ox's fodder. By night, the ox eats it all and becomes as fat as a mountain rock. When night falls, it cannot sleep from sorrow and fear, thinking, 'I have grazed the whole plain; what shall I eat tomorrow?' From this sorrow, it grows thin. Like a toothpick, it rises during the day and sees the whole plain greener and thicker than before; it eats again and becomes fat. Again, at night, the same sorrow grips it. For years, it has been seeing this and does not trust.