Läs› Daftar 6› Prinsarnas avfärd, efter att ha avslutat sin diskussion och tvist, mot Kinas rike, mot sin älskade och sitt mål, för att så långt som möjligt vara närmare sitt mål, även om vägen till förening är stängd. Att så långt som möjligt närma sig är lovvärt, och så vidare.› Vers 3982
M6:3982 — یا چو ابراهیم مرسل سرخوشی / خویش را افکند اندر آتشی
M6:3982
شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar
این متن بر پایهٔ سخنرانیهای ضبطشدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.
ترجمه و معنا
ترجمه به فارسی روان: یا همانند ابراهیم پیامبر، سرمست از عشق، خویشتن را به درون آتش افکند. معنا: این بیت، ابراهیم را نمادی از کسی میداند که از سر عشق و سرخوشی، بیباکانه جان خود را به خطر میاندازد.
شرح
در این بیت، مولانا به یکی از برجستهترین نمونههای عاشقان اشاره میکند: حضرت ابراهیم، که خویش را «سرخوشانه» به آتش افکند. نکته کانونی در اینجا، واژه «سرخوشی» است. این سرخوشی، نه به معنای بیخبری و غفلت، بلکه به معنی شوریدگی و سرمستیِ ناشی از عشقی است که تمام ترسها را زایل میکند. ابراهیم در این داستان، مظهر سالکی است که نه از روی یأس و ناامیدی، بلکه از فرط یقین و وصل، خود را به کام خطر میسپارد. این عمل، در نظر مولانا، تجلی اعلای شجاعتی است که از دل عشق برمیخیزد. او نه تنها از پادشاهی و ثروت دنیوی چشم میپوشد (چنان که در داستان ابراهیم ادهم آمده)، بلکه از جان خویش نیز در راه معشوق درمیگذرد. این ترک جان، نه با ناله و شیون، بلکه با پایکوبی و سرخوشی همراه است، زیرا عاشق خود را به دامن امنِ معشوق میاندازد و میداند که هیچ گزندی به او نمیرسد. این همان روح سبکروحی است که مولانا در جای جای مثنوی به آن اشاره میکند؛ رهایی از سنگینیهای مادی و ارتقاء به مرتبهای که آتش دنیا، بر جان عاشق، گلستان میشود.
نکات کلیدی
- «سرخوشی» کلید فهم این بیت است: ابراهیم از شور عشق و یقین به خدا، نه از روی ترس، خود را به آتش افکند.
- این اقدام نمادی از شجاعتِ ناشی از عشق است که فراتر از منطقهای زمینی میرود.
- عاشق حقیقی، با رها کردن جان در راه معشوق، نه تنها غمگین نیست که سرمست و شادمان است.
- داستان ابراهیم، نمونهای دیگر از ترکِ تمامی تعلقات دنیوی، حتی جان، در راه وصال حق است.
Sources: d6-s89 · 00:12:32
This text was reconstructed from Dr. Abdolkarim Soroush's recorded Masnavi lectures. It has not been reviewed and approved by him.
Translation & meaning
Translation: Or like Abraham, the joyful messenger, / He cast himself into the fire. Meaning: This verse portrays Abraham as a symbol of one who, driven by ecstatic love, fearlessly throws himself into mortal danger.
Explanation
In this verse, Rumi points to one of the most sublime examples of a lover: Abraham, who "joyfully" cast himself into the fire. The pivotal term here is sarkhoshī (joyful abandon, ecstasy). This joy is not born of heedlessness or naivety, but rather from a profound rapture and intoxication of love that eradicates all fear. Abraham, in this narrative, embodies the seeker who, not out of despair or desperation, but from an abundance of certainty and union, surrenders himself to danger. This act, in Rumi's view, is the ultimate manifestation of courage that springs from the heart of love. He not only renounces worldly kingship and wealth (as seen in the story of Ibrahim Adham), but also sacrifices his very life for the Beloved. This surrender of life is not accompanied by lamentation or wailing, but by dance and ecstasy, for the lover casts himself into the secure embrace of the Beloved, knowing that no harm can truly befall him. This is the very essence of the "light-souled" spirit (sabuk-rūḥī) that Rumi references throughout the Masnavi; a liberation from material burdens and an ascent to a state where the fire of the world becomes a rose garden for the lover's soul.
Key takeaways
- The term sarkhoshī (joyful abandon) is key: Abraham cast himself into the fire out of ecstatic love and certainty in God, not out of fear.
- This act symbolizes the courage born of love, which transcends earthly logic and self-preservation.
- The true lover, in surrendering life for the Beloved, is not sorrowful but intoxicated with joy and certainty.
- Abraham's story is another example of renouncing all worldly attachments, even life itself, in pursuit of divine union.
Sources: d6-s89 · 00:12:32
به زبانِ تو — Ditt språk · AI
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.