Хондан› Дафтар 2› Боз ҷавоб гуфтани Иблис Муъовияро› Байт 2677
M2:2677 — امتحان شیر و کلبم کرد حق / امتحان نقد و قلبم کرد حق
M2:2677
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
ابلیس می‌گوید: «خداوند مرا همچون سنگ محکی قرار داده است تا با من، خوب از بد و اصیل از تقلبی بازشناخته شود. نقش من در عالم، آشکار کردن باطن انسان‌ها و چیزهاست.»
در این بیت، ابلیس به معاویه توضیح می‌دهد که نقش او در جهان هستی، نقشی الهی و ضروری است. او خود را به ابزاری تشبیه می‌کند که خداوند برای «امتحان» و «آزمایش» آفریده است.
همان‌طور که برای تشخیص شیر (نماد شجاعت و اصالت) از سگ (نماد پستی و دنباله‌روی)، یا برای تمایز سکه‌ی «نقد» (خالص و باارزش) از سکه‌ی «قلب» (تقلبی و بی‌ارزش) به یک معیار و محک نیاز است، ابلیس نیز خود را آن معیار معرفی می‌کند. او ادعا می‌کند که وجود او و وسوسه‌هایش، وسیله‌ای است تا جوهر حقیقی انسان‌ها آشکار شود. کسانی که اصالت و گوهر الهی دارند (شیر، نقد) در این آزمون سربلند بیرون می‌آیند و کسانی که باطنی پست و تقلبی دارند (سگ، قلب) خود را رسوا می‌کنند.
مولانا از زبان ابلیس این دیدگاه را مطرح می‌کند که شر و وسوسه، کارکردی معرفتی در نظام آفرینش دارند: بدون وجود آن‌ها، خیر و حقیقت پنهان می‌ماند و فضیلت‌ها محک نمی‌خورند. این بیت، بخشی از دفاعیه‌ی پیچیده‌ی ابلیس است که در آن، خود را نه یک شورشی مستقل، بلکه یک مأمور الهی برای اجرای طرح بزرگ‌تر خداوند معرفی می‌کند.
- کلب
- سگ
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- نقد
- سکه‌ی خالص و رایج، پول سره، اصل
- قلب
- سکه‌ی تقلبی، پول ناسره، ناخالص
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.