อ่าน› Daftar 6› เรื่องราวการกล่าว 'อะฮัด อะฮัด' ของบิลาลในความร้อนระอุของฮิญาซด้วยความรักต่อศาสดา (ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน) ในช่วงเช้านั้น เมื่อนายของเขายิวผู้คลั่งศาสนาตีเขาด้วยหนามแหลมใต้แสงอาทิตย์ของฮิญาซ และเลือดไหลออกมาจากร่างกายของบิลาล และ 'อะฮัด อะฮัด' ก็ออกมาจากเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ เหมือนกับที่เสียงคร่ำครวญออกมาจากผู้ที่เจ็บปวดคนอื่นๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจากความรัก และไม่มีช่องว่างสำหรับความพยายามที่จะขจัดความเจ็บปวดจากหนามแหลม เหมือนกับนักมายากลของฟาโรห์และจอร์จและคนอื่นๆ ที่นับไม่ถ้วน› โคลงคู่ 922
M6:922 — اختران چشم و گوش و هوش ما / شب کجااند و به بیداری کجا
M6:922
ความหมาย · به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI
حواس و قوای ادراکی ما نیز مانند ستارگان آسمان، دائماً در حال تغییر و دگرگونی هستند و در هر حالتی، مانند خواب یا بیداری، وضعیت متفاوتی دارند.
مولانا در این بخش از مثنوی، ناپایداری و بیقراری تمام اجزای عالم هستی را نشانهای از تسلیم آنها در برابر فرمان الهی میداند. او پس از توصیف گردش افلاک و ستارگان، به عالم درون انسان میپردازد و قیاسی زیبا میآفریند.
همانطور که ستارگان آسمان (اختران چرخ) دائماً در حرکتاند و جایگاهشان ثابت نیست، «ستارگان وجود ما» نیز چنیناند. این ستارگان درونی، حواس ما (چشم و گوش) و قوای عقلی ما (هوش) هستند. مولانا با یک پرسش بلاغی، این بیثباتی را به تصویر میکشد: وضعیت این حواس در عالم خواب و رؤیا کجا و در حالت بیداری کجا؟ در خواب، چشم ظاهری بسته است اما چشم دیگری میبیند؛ گوش نمیشنود اما اصواتی درک میشود و هوش به گونهای دیگر فعال است. این دگرگونی دائمی نشان میدهد که حواس ما نیز ابزارهایی متغیر و غیرقابل اتکا هستند که در هر لحظه، تحت تأثیر حالی متفاوت قرار میگیرند.
این بیت تأکیدی است بر اینکه انسان، به عنوان جزئی از این کلِ در حرکت، نباید به ثبات و قرار دل ببندد، بلکه باید خود را به جریان ارادهٔ الهی بسپارد که همه چیز، از بزرگترین اجرام آسمانی تا ظریفترین قوای ادراکی ما را، در قبضهٔ قدرت خود دارد.
- اختران
- ستارگان، کنایه از حواس و قوای ادراکی
บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน
บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน
สิ่งที่ผู้อ่านถาม0
ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก