پوری غزل ↗

1. 1 شادیی کان از جهان اندر دلت آید مخر·شادیی کان از دلت آید زهی کان شکر
2. 2 بازخر جان مرا زین هر دو فراش ای خدا·پهلوی اصحاب کهفم خوش بخسبان بی‌خبر
3. 3 سایه شادیست غم غم در پی شادی دود·ترک شادی کن که این دو نسکلد از همدگر
4. 4 در پی روزست شب و اندر پی شادیست غم·چون بدیدی روز، دان کز شب نتان کردن حذر
5. 5 تا پی غم می‌دوی شادی پی تو می‌دود·چون پی شادی روی تو، غم بوَد بر ره‌گذر
6. 6 یاد می‌کن آن نهنگی را که ما را درکشد·تا نماند فهم و وهم و خوب و زشت و خشک و تر
7. 7 همچو شمع نخل بندان کآتشش در خود کشد·کاغذ پرنقش و صورت درفتد در آب در