دیوانِ شمس› غزل ۱۴۹۱› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۱
- هر روز که برخیزی رو پاک بشویی آن سوی دو ای دل که گه درد دویدیم
G1491:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم·که از سفهش بس سر انگشت گزیدیم
- 2 گر هیچ گریزی بگریز از هوس خویش·زیرا همه رنج از هوس بیهده دیدیم
- 3 والله که مفری به جز از فر رخش نیست·کاندر خضر و گلشن او می نگریدیم
- 4 هر روز که برخیزی رو پاک بشویی·آن سوی دو ای دل که گه درد دویدیم
- 5 آن سوی که در ساعت دشوار دل خلق·آید که خدایا همه محتاج و مریدیم
- 6 هر دانه که چیدیم همه دام بلا بود·سوی تو پراشکسته و تن خسته پریدیم
ganjoor: sh1491 · public domain