دیوانِ شمس غزل ۳۱۱۸ بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۱۸

  1. تو آب حیاتی، چو رویت بدیدم چو می در تن بنده هرسو دویدی

G3118:4

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!·چرا بهر دشمن ز چاکر بریدی؟!
  2. 2 چه سوگند خوردی؟! چه دل سخت کردی·که گویی که هرگز مرا خود ندیدی
  3. 3 مها، بار دیگر نظر کن به چاکر·چنین دان، کاسیری ز کافر خریدی
  4. 4 تو آب حیاتی، چو رویت بدیدم·چو می در تن بنده هرسو دویدی
  5. 5 تو باز سپیدی، که بر من نشستی·ربودی دلم را، هوا بر پریدی
  6. 6 دلم رو به دیوار کردست ازان دم·که در خانه رفتی و رو درکشیدی
  7. 7 اگر جان بخواندم ترا راست گفتم·که جان ناپدیدست، و تو ناپدیدی
  8. 8 به فریاد من رس، که این وقت رحمست·که صد جا به فریاد جانم رسیدی

ganjoor: sh3118 · public domain