دیوانِ شمس› غزل ۳۱۱۸› بیت ۸ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۱۸
- به فریاد من رس، که این وقت رحمست که صد جا به فریاد جانم رسیدی
G3118:8
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!·چرا بهر دشمن ز چاکر بریدی؟!
- 2 چه سوگند خوردی؟! چه دل سخت کردی·که گویی که هرگز مرا خود ندیدی
- 3 مها، بار دیگر نظر کن به چاکر·چنین دان، کاسیری ز کافر خریدی
- 4 تو آب حیاتی، چو رویت بدیدم·چو می در تن بنده هرسو دویدی
- 5 تو باز سپیدی، که بر من نشستی·ربودی دلم را، هوا بر پریدی
- 6 دلم رو به دیوار کردست ازان دم·که در خانه رفتی و رو درکشیدی
- 7 اگر جان بخواندم ترا راست گفتم·که جان ناپدیدست، و تو ناپدیدی
- 8 به فریاد من رس، که این وقت رحمست·که صد جا به فریاد جانم رسیدی
ganjoor: sh3118 · public domain