O'qish› Daftar 5› Har kuni dilga keladigan fikrning kun boshida uyga kelgan yangi mehmonga oʻxshatish va mehmonnavozlik fazilati, mehmonning injiqliklarini koʻtarish va uning uy egasiga tazyiq va yomon muomala qilishi› Bayt 3680
M5:3680 — سعد و نحس اندر دلت مهمان شود / چون ستاره خانه خانه میرود
M5:3680
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
احساسات و حالتهای نیک و بد، مانند سیاراتی که در برجهای فلکی جابجا میشوند، موقتاً در دل تو ساکن میشوند و هیچکدام دائمی نیستند.
مولانا در این بخش، افکار و احساسات گوناگون را به مهمانانی تشبیه میکند که به خانهی دل انسان وارد میشوند. این بیت، این ایده را با استفاده از دانش نجوم و طالعبینی زمان خود توضیح میدهد. در آن دوران، باور بر این بود که حرکت سیارات (ستارگان) در برجهای مختلف فلکی، سرنوشت و حال انسانها را تحت تأثیر قرار میدهد و باعث خوشاقبالی (سعد) یا بداقبالی (نحس) میشود.
این بیت میگوید همانطور که یک ستاره یا سیاره به طور موقت در یک «خانه» یا برج فلکی قرار میگیرد و سپس به خانهی بعدی میرود، احساسات خوشبختی و بدبختی نیز مهمانان گذرا و موقتی در دل ما هستند. پیام اصلی این است که هیچ حالتی، چه خوب و چه بد، پایدار نیست. بنابراین، انسان نباید از غم و اندوه ناامید شود یا به شادی و خوشی مغرور گردد، بلکه باید با هر دو حالت همچون یک میزبان خوب رفتار کند، زیرا هر دو گذرا هستند و هر کدام نقشی در پالایش روح دارند.
- سعد
- خوشیمنی، نیکاختری، خوشبختی
- نحس
- بدیُمنی، بداختری، بدبختی
- خانه خانه میرود
- اصطلاحی در نجوم قدیم به معنای حرکت سیاره از یک برج فلکی به برج دیگر.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.