閱讀› 卷 1› 關於謝赫的特徵及其順從› 詩聯 2952
M1:2952 — آن رهی که بارها تو رفتهای / بی قلاوز اندر آن آشفتهای
M1:2952
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
مولانا استدلال میکند که اگر تو در یک مسیر آشنا و تکراری هم بدون راه بلد ممکن است گم شوی، پس چطور میخواهی راه ناشناختهٔ معنوی را تنها طی کنی؟
این بیت بخشی از استدلال مولانا در ضرورت پیروی از «پیر» یا راهنمای معنوی است. او برای روشن کردن این نیاز، از یک مثال ساده و ملموس استفاده میکند.
مولانا از مخاطب خود میخواهد که به تجربههای عادی زندگیاش فکر کند: مسیری که بارها و بارها آن را رفته و با تمام پیچوخمش آشناست. با این حال، حتی در چنین راهی، گاهی پیش میآید که انسان بدون راهنما یا علامتی، لحظهای دچار سردرگمی و آشفتگی شود و راه را گم کند.
این بیت در واقع مقدمهای برای بیت بعدی است که نتیجهٔ منطقی آن را بیان میکند: اگر در راهِ رفته و شناختهشده چنین خطری وجود دارد، پس در راهِ نرفته و ناشناختهٔ سلوک روحانی که پر از خطرات و دامهای نفسانی (که در ابیات بعد به «غول» تشبیه میشود) است، نیاز به راهنمایی کاردان و بصیر چقدر حیاتیتر خواهد بود. این استدلال، تنها سفر کردن در مسیر معنوی را عین بیخردی و به هلاکت افکندن خویش معرفی میکند.
- قلاوز
- راهنما، راه بلد، پیشرو
- آشفتهای
- سرگردان شدهای، پریشان حال و گم گشتهای
- رهی
- راهی (شکل کهن)
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。