閱讀› 卷 2› 真主責備穆薩（願他平安）為了那位牧羊人› 詩聯 1758
M2:1758 — من نگردم پاک از تسبیحِشان / پاک هم ایشان شوند و دُرفِشان
M2:1758
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
خداوند به ستایش بندگان نیازی ندارد؛ این عبادت و ستایش است که خودِ انسان را پاکیزه و متعالی میسازد و جوهر وجودیاش را شکوفا میکند.
این بیت در ادامهٔ پاسخ خداوند به موسی (ع) است که چوپانی را به خاطر نیایش ساده و عاشقانهاش سرزنش کرده بود. خداوند به موسی یادآوری میکند که ذات او بینیاز مطلق است و با تسبیح و ستایش آفریدگان، چیزی به کمال او افزوده نمیشود. در واقع، این عبادت و نیایش، هرچند در ظاهر ساده و حتی خطاآمیز باشد، وسیلهای برای رشد و پالایش خودِ بنده است.
تعبیر «دُرفشان» (گوهرافشان) تصویری زیبا از این تحول درونی است. وقتی انسان با صداقت و از صمیم قلب به ستایش معبود میپردازد، دهان و جانش کلماتی ارزشمند همچون مروارید میپراکند. این عمل، روح او را صیقل میدهد و او را پاک و ارزشمند میسازد. بنابراین، هدف از عبادت، سود رساندن به خدا نیست، بلکه بخشایشی (جودی) از سوی خداست تا بندگان از طریق آن به کمال برسند.
- تسبیح
- پاک و منزه دانستن خدا، ستایش، نیایش
- دُرفِشان
- گوهرافشان، کسی که مروارید میپراکند، کنایه از سخنان ارزشمند و گرانبها گفتن
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。