M2:33 — کم ز خاکی چونک خاکی یار یافت / از بهاری صد هزار انوار یافت
M2:33
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
انسان نباید خود را از خاک کمتر بداند؛ همانطور که خاک با یافتنِ یارِ خود یعنی فصل بهار، زنده و پر از شکوفه و نور میشود، روح انسان نیز در پرتو یک همراه و دوستِ خوب، به شکوفایی و روشنایی میرسد.
این بیت در ادامهی بحث مولانا دربارهی اهمیت «یار» و مصاحب خوب آمده است. مولانا برای نشان دادن تأثیر شگرف یک دوست حقیقی، از پدیدهای در طبیعت مثال میزند که برای همگان ملموس است: زمین (خاک) و بهار.
خاک به تنهایی سرد، مرده و بیثمر است. اما همین که با یار موافق خود، یعنی بهار، همراه میشود، دگرگون میگردد. از این همنشینی، حیاتی نو برمیدمد و زمین از «صد هزار نور» (انوار) که همان گلها، شکوفهها و سرسبزیها هستند، روشن و پرفروغ میشود. بهار، نیروی بالقوهی خاک را به فعلیت میرساند و استعدادهای پنهان آن را آشکار میکند.
مولانا با این تصویرسازی، به انسان نهیب میزند که تو از خاک کمتری؟ همانطور که خاک برای شکوفایی به بهار نیازمند است، روح تو نیز برای رشد و تعالی به یک «یار» روحانی، یک مرشد یا یک دوست همدل و هممسیر نیاز دارد. این یار، همچون بهار برای روح تو عمل میکند و انوار و استعدادهای معنوی وجودت را شکوفا میسازد. این بیت تأکیدی است بر این اصل عرفانی که سلوک و رشد روحی بدون راهنما و همراه، اگر نه ناممکن، بسیار دشوار است.
- کم ز
- کمتر از
- خاکی
- موجودی از جنس خاک، کنایه از زمین یا انسان
- انوار
- جمع نور، روشناییها، در اینجا کنایه از گلها، شکوفهها و جلوههای حیات
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。