全詩 ↗

1. 1 گر روی بگردانی تو پشت قوی داری·کان روی چو خورشیدت صد گون کندت یاری
2. 2 من بی‌رخ چون ماهت گر روی به ماه آرم·مه بی‌تو ز من گیرد صد دوری و بیزاری
3. 3 جان بی‌تو یتیم آمد مه بی‌تو دو نیم آمد·گلزار جفا گردد چون تخم جفا کاری
4. 4 چون سرکشی آغازی یا اسب جفا تازی·دست کی رسد در تو گر پای نیفشاری
5. 5 مهمان توام ای جان ای شادی هر مهمان·شاید که ز بخشایش این دم سر من خاری
6. 6 رو ای دل بیچاره با تیغ و کفن پیشش·کی پیش رود با او بدفعلی و طراری
7. 7 ای جان نه ز باغ تو رسته‌ست درخت من·پرورده و خو کرده با عشرت و خماری
8. 8 اجزای وجود من مستان تواند ای جان·مستان مرا مفکن در نوحه و در زاری
9. 9 آن ساغر پنهانی خواهم که بگردانی·مستانه به پیش آیی بی‌نخوت و جباری
10. 10 ای ساغر پنهانی تو جامی و یا جانی·یا چشمه حیوانی یا صحت بیماری
11. 11 یا آب حیاتی تو یا خط نجاتی تو·یا کان نباتی تو یا ابر شکرباری
12. 12 آن ساغر و آن کوزه کو نشکندم روزه·اما نهلد در سر نی عقل نی هشیاری
13. 13 هم عقلی و هم جانی هم اینی و هم آنی·هم آبی و هم نانی هم یاری و هم غاری
14. 14 خاموش شدم حاصل تا برنپرد این دل·نی زان که سخن کم شد از غایت بسیاری