沙姆斯集› 抒情詩 904› 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۹۰۴
- میان خلعت جانان قبول عشق خرامان به بارگاه تجلی ز کار و بار چه میشد
G904:7
您的語言
在愛人所賜的榮袍之間,愛的接納款款而行,在顯聖的殿堂,俗世的營生事務會變成怎樣?
當靈魂被神聖的恩典(榮袍)所包裹,並全然接受愛時,在神聖光輝(顯聖)的臨在中,世俗的憂慮與工作將會變得如何微不足道?
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
خلعت「榮袍」。君王賜予有功之臣的榮譽禮服,此處比喻來自神聖愛人的恩典與榮耀。خرامان「款款而行」或「優雅地行走」。بارگاه تجلی「顯聖的殿堂」。指神聖光輝或臨在彰顯的地方。کار و بار「工作與事務」或「營生」。指世俗的日常事務與掛慮。
全詩 ↗
- 1 ز باد حضرت قدسی بنفشه زار چه میشد·درختهای حقایق از آن بهار چه میشد
- 2 دل از دیار خلایق بشد به شهر حقایق·خدای داند کاین دل در آن دیار چه میشد
- 3 ز های و هوی حریفان ز نای و نوش ظریفان·هوای نور صبوح و شراب نار چه میشد
- 4 هزار بلبل مست و هزار عاشق بیدل·در آن مقام تحیر ز روی یار چه میشد
- 5 چو عشق در بر سیمین کشید عاشق خود را·ز بوسههای چو شکر در آن کنار چه میشد
- 6 در آن طرف که ز مستی تو گل ز خار ندانی·عجب که گل چه چشید و عجب که خار چه میشد
- 7 میان خلعت جانان قبول عشق خرامان·به بارگاه تجلی ز کار و بار چه میشد
- 8 به باد و آتش و آب و به خاک عشق درآمد·به نور یک نظر عشق هر چهار چه میشد
- 9 چو شمس مفخر تبریز زد آتشی به درختی·ز شعلههای لطیفش درخت و بار چه میشد
ganjoor: sh904 · public domain