沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۹۰۴
- چو شمس مفخر تبریز زد آتشی به درختی ز شعلههای لطیفش درخت و بار چه میشد
G904:9
您的語言
當大不里士的驕傲——沙姆士,向一棵樹點燃火焰,自他那精微的火光,樹與果實會變成怎樣?
當我的靈性導師沙姆士·大不里士,以他那轉化性的靈性力量點燃一個凡俗的生命(樹)時,在那神聖火焰的照耀下,這個生命及其所有成就(果實)將會變得如何?
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
شمس مفخر تبریز「大不里士的驕傲——沙姆士」。指魯米的靈性導師沙姆士·丁·大不里士。شعلههای لطیف「精微的火光」或「溫柔的火焰」。指靈性轉化的力量,雖強大卻非毀滅性,而是細膩而深刻的。بار「果實」或「負荷」。此處雙關,既指樹上的果實,也指生命的成果或負擔。
全詩 ↗
- 1 ز باد حضرت قدسی بنفشه زار چه میشد·درختهای حقایق از آن بهار چه میشد
- 2 دل از دیار خلایق بشد به شهر حقایق·خدای داند کاین دل در آن دیار چه میشد
- 3 ز های و هوی حریفان ز نای و نوش ظریفان·هوای نور صبوح و شراب نار چه میشد
- 4 هزار بلبل مست و هزار عاشق بیدل·در آن مقام تحیر ز روی یار چه میشد
- 5 چو عشق در بر سیمین کشید عاشق خود را·ز بوسههای چو شکر در آن کنار چه میشد
- 6 در آن طرف که ز مستی تو گل ز خار ندانی·عجب که گل چه چشید و عجب که خار چه میشد
- 7 میان خلعت جانان قبول عشق خرامان·به بارگاه تجلی ز کار و بار چه میشد
- 8 به باد و آتش و آب و به خاک عشق درآمد·به نور یک نظر عشق هر چهار چه میشد
- 9 چو شمس مفخر تبریز زد آتشی به درختی·ز شعلههای لطیفش درخت و بار چه میشد
ganjoor: sh904 · public domain