بخش ۱۲۲ - سبب حرمان اشقیا از دو جهان کی خسر الدنیا و الآخرة
不幸之人失去今生和後世的原因，即「今生和後世都蒙受損失」
- M1:2490 چون حکیمک اعتقادی کرده استکآسمان بیضه زمین چون زرده است
- M1:2491 گفت سایل چون بماند این خاکداندر میان این محیط آسمان
- M1:2492 همچو قندیلی معلق در هوانه باسفل میرود نه بر علا
- M1:2493 آن حکیمش گفت کز جذب سمااز جهات شش بماند اندر هوا
- M1:2494 چون ز مغناطیس قبهٔ ریختهدرمیان ماند آهنی آویخته
- M1:2495 آن دگر گفت آسمان با صفاکی کشد در خود زمین تیره را
- M1:2496 بلک دفعش میکند از شش جهاتزان بماند اندر میان عاصفات
- M1:2497 پس ز دفع خاطر اهل کمالجان فرعونان بماند اندر ضلال
- M1:2498 پس ز دفع این جهان و آن جهانماندهاند این بیرهان بی این و آن
- M1:2499 سر کشی از بندگان ذوالجلالدان که دارند از وجود تو ملال
- M1:2500 کهربا دارند چون پیدا کنندکاه هستی ترا شیدا کنند
- M1:2501 کهربای خویش چون پنهان کنندزود تسلیم ترا طغیان کنند
- M1:2502 آنچنان که مرتبهٔ حیوانیستکو اسیر و سغبهٔ انسانیست
- M1:2503 مرتبهٔ انسان به دست اولیاسغبه چون حیوان شناسش ای کیا
- M1:2504 بندهٔ خود خواند احمد در رشادجمله عالم را بخوان قل یا عباد
- M1:2505 عقل تو همچون شتربان تو شترمیکشاند هر طرف در حکم مر
- M1:2506 عقل عقلند اولیا و عقلهابر مثال اشتران تا انتها
- M1:2507 اندریشان بنگر آخر ز اعتباریک قلاووزست جان صد هزار
- M1:2508 چه قلاووز و چه اشتربان بیابدیدهای کان دیده بیند آفتاب
- M1:2509 یک جهان در شب بمانده میخدوزمنتظر موقوف خورشیدست و روز
- M1:2510 اینت خورشیدی نهان در ذرهایشیر نر در پوستین برهای
- M1:2511 اینت دریایی نهان در زیر کاهپا برین که هین منه با اشتباه
- M1:2512 اشتباهی و گمانی را درونرحمت حقست بهر رهنمون
- M1:2513 هر پیمبر فرد آمد در جهانفرد بود آن رهنمایش در نهان
- M1:2514 عالم کبری به قدرت سحر کردکرد خود را در کهین نقشی نورد
- M1:2515 ابلهانش فرد دیدند و ضعیفکی ضعیفست آن که با شَه شُد حریف
- M1:2516 ابلهان گفتند مردی بیش نیستوای آنکو عاقبتاندیش نیست