閱讀 卷 1 章節 128 ← 上一節 · 下一節 →

بخش ۱۲۸ - تعیین کردن زن طریق طلب روزی کدخدای خود را و قبول کردن او

妻子為丈夫指定了尋找生計的方式,他接受了

  1. M1:2691 گفت زن یک آفتابی تافتستعالمی زو روشنایی یافتست
  2. M1:2692 نایب رحمان خلیفهٔ کردگارشهر بغدادست از وی چون بهار
  3. M1:2693 گر بپیوندی بدان شه شه شویسوی هر ادبیر تا کی می‌روی
  4. M1:2694 همنشینی با شهان چون کیمیاستچون نظرشان کیمیایی خود کجاست
  5. M1:2695 چشم احمد بر ابوبکری زدهاو ز یک تصدیق صدیق آمده
  6. M1:2696 گفت من شه را پذیرا چون شومبی بهانه سوی او من چون روم
  7. M1:2697 نسبتی باید مرا یا حیلتیهیچ پیشه راست شد بی‌آلتی
  8. M1:2698 همچو مجنونی که بشنید از یکیکه مرض آمد به لیلی اندکی
  9. M1:2699 گفت آوه بی بهانه چون رومور بمانم از عیادت چون شوم
  10. M1:2700 لیتنی کنت طبیبا حاذقاکنت امشی نحو لیلی سابقا
  11. M1:2701 قل تعالوا گفت حق ما را بدانتا بود شرم‌اشکنی ما را نشان
  12. M1:2702 شب‌پران را گر نظر و آلت بدیروزشان جولان و خوش حالت بدی
  13. M1:2703 گفت چون شاه کرم میدان رودعین هر بی‌آلتی آلت شود
  14. M1:2704 زانک آلت دعوی است و هستی استکار در بی‌آلتی و پستی است
  15. M1:2705 گفت کی بی‌آلتی سودا کنمتا نه من بی‌آلتی پیدا کنم
  16. M1:2706 پس گواهی بایدم بر مفلسیتا مرا رحمی کند شاه غنی
  17. M1:2707 تو گواهی غیر گفت و گو و رنگوا نما تا رحم آرد شاه شنگ
  18. M1:2708 کین گواهی که ز گفت و رنگ بدنزد آن قاضی القضاة آن جرح شد
  19. M1:2709 صدق می‌خواهد گواه حال اوتا بتابد نور او بی قال او