M1:2863 — کاین سبو پر زر به دست او دهید / چونک واگردد سوی دجله‌ش برید

这句诗是故事中慷慨行为的高潮与转折点。哈里发的命令包含了两层深意，共同展现了神圣慷慨的极致形态。

第一层是物质上的慷慨。他不仅接受了那份微不足道的礼物（一罐来自沙漠的浑水），还将水罐装满黄金作为回报，彻底改变了贝都因人的贫困处境。这体现了神圣恩典的特质：祂的回赐远超凡人所能献上的。

第二层是更为精妙的精神层面的慷慨，也是鲁米此处的重点。哈里发坚持让贝都因人从底格里斯河（دجله, Dajla）边乘船回家，表面上的理由是“水路更近便”，但真正的目的是让他亲眼见识到哈里发所拥有的无尽“水源”。当贝都因人看到浩瀚的底格里斯河时，他才恍然大悟：哈里发接受他那罐浑浊的礼物，并非出于需要，而是纯粹的仁慈与恩典。这一刻的领悟，比黄金本身更为珍贵，它揭示了神圣接纳的本质——神接纳我们的微末“献礼”（如祈祷、善行），并非因为祂有所匮乏，而是出于祂无限的爱与慷慨。这个命令的设计，是为了给予贝都因人一次深刻的灵性教育，让他从“获得财富”的喜悦转向“认识恩典之源”的敬畏。

این بیت، اوج بخشندگی و بزرگواری خلیفه را به تصویر می‌کشد. خلیفه نماد خداوند یا انسان کامل است که هدیه‌ی ناچیز و ناقص بنده‌ی خود (آب گل‌آلود مرد عرب در برابر رود عظیم دجله) را با گشاده‌رویی می‌پذیرد و در مقابل، پاداشی بی‌نهایت ارزشمند (کوزه‌ی پر از طلا) به او عطا می‌کند. این بخشش دو جنبه دارد: یکی مادی (طلا) و دیگری معنوی و معرفتی.

دستور خلیفه برای بردن مرد عرب به سوی دجله، یک حرکت نمادین است. او می‌خواهد به مرد عرب، که از وجود «دریای» رحمت بی‌خبر است و «کوزه‌ی» کوچک خود را همه‌چیز می‌پندارد، عظمت و بی‌کرانگی منبع اصلی را نشان دهد. این کار صرفاً برای انتخاب یک مسیر کوتاه‌تر (همانطور که در بیت بعدی ذکر می‌شود) نیست، بلکه برای گشودن چشم او به حقیقتی بزرگتر است. خلیفه با این کار، بدون تحقیر هدیه‌ی او، منبع اصلی بخشش و فراوانی را به او می‌نمایاند تا مرد عرب به کوچکی پیشکش خود و عظمت لطف میزبان پی ببرد.