M1:2921 — حلقه در گوش مه زرگر شوی / تا به ماه و تا ثریا بر شوی

这句诗是鲁米在一段劝诫之后，向读者或弟子发出的一个充满画面的邀请。在前几句诗中，他敦促人们要约束自己的纷乱思绪，并把自己比作一个金匠，能将听话的“耳朵”（弟子）打造成金质的“耳环”（完美的灵魂）。

此处的“金匠之月”（مه زرگر）是一个精妙的比喻。它既指金匠在打造精美饰品时用作模具或参照的圆形金属（常为金或银），也暗指精神导师（即鲁米本人，或更广义上的神圣引导者）。月亮本身是夜空中最明亮的光源，象征着神圣之美与指引。因此，“将金匠之月奉为圭臬”（字面意为“成为金匠之月的耳环”）意味着完全地、谦卑地、顺服地接受导师的塑造与教诲，就像耳环紧扣在耳朵上一样，时刻聆听，毫无保留。

作为回报，这种顺服将带来巨大的提升。“擢升，超越月亮与昴星”（تا به ماه و تا ثریا بر شوی）描绘了一种灵性的飞升。月亮和昴星团（ثریا / Surayyā）在波斯诗歌中是高远、崇高与美丽的象征。鲁米承诺，通过这种精神上的修炼与追随，弟子的境界将超越这些天体，达到凡人难以企及的灵性高度。这不仅是知识的增长，更是存在的蜕变。

این بیت در ادامه‌ی بیت قبلی، تمثیل شاگرد و مرشد را کامل می‌کند. در بیت پیشین، مولانا از سالک می‌خواهد که همچون گوشواره‌ای آماده‌ی پذیرش سخنان او باشد تا او از سالک، یک گوشواره‌ی زرین بسازد. در این بیت، این «زرگر» که همان پیر و راهنماست، به «ماه» تشبیه می‌شود؛ موجودی نورانی و راهنما در تاریکی.

«حلقه در گوش شدن» کنایه از بندگی و اطاعت کامل است. مولانا می‌گوید اگر سالک، غلام حلقه‌به‌گوش این مرشدِ همچون ماه شود، این بندگی او را به حضیض ذلت نمی‌کشاند، بلکه او را تا خودِ ماه و حتی تا ثریا (پروین) که نمادی از اوج آسمان و مقام معنوی است، بالا می‌برد. در واقع، تسلیم در برابر انسان کامل، عینِ آزادی و عروج است. این بندگی، راهی برای رسیدن به کمال و رهایی از پستی‌های نفس است.