M1:531 — این جهان خود حبس جانهای شماست / هین روید آن سو که صحرای شماست

这句诗出现在鲁米讲述一位邪恶大臣试图与上帝的力量抗衡的故事中。鲁米借此诗句阐明一个核心的苏菲观念：我们所感知的物质世界（dunyā）并非真实的存在，而是一个限制、束缚我们精神本质的牢笼。

“囚笼”（حبس, ḥabs）的比喻非常有力，它描绘了灵魂被肉体欲望、世俗事务所困的境况。与之相对的是“旷野”（صحرا, ṣaḥrā），它象征着无限、自由和神圣的实在界。旷野不是一片荒芜的沙漠，而是一个广阔无垠、不受任何形态或限制所束缚的灵性空间，是灵魂真正的家园。因此，鲁米的呼唤“速去那方”（هین روید آن سو）并非指向某个地理位置，而是一声内在的警醒，敦促求道者挣脱物质世界的幻象，回归到精神的无限自由之中。

مولانا در این بیت، در ادامه‌ی توصیف قدرت بی‌نهایت خداوند در برابر کوچکی و ناپایداری جهان مادی، یک تصویر کلیدی عرفانی را به کار می‌گیرد: دنیا به مثابه زندان روح.

این جهان با تمام وسعتی که به نظر می‌رسد، برای «جان» یا حقیقت وجود انسان، که از عالمی بی‌کران و الهی سرچشمه گرفته، قفسی تنگ و محدودکننده است. روح در این کالبد خاکی و دنیای مادی اسیر است. مولانا با کلمه‌ی «هین» که برای آگاهی و هشدار به کار می‌رود، خواننده را بیدار می‌کند و از او می‌خواهد که از این زندان رها شود.

مقصد کجاست؟ «آن سو که صحرای شماست». «صحرا» در اینجا نماد گستردگی، آزادی، بی‌کرانی و رهایی مطلق است. این صحرا همان عالم معنا، جهان معنوی و حقیقت الهی است که وطن اصلی روح به شمار می‌رود. بنابراین، بیت دعوتی است برای فراتر رفتن از تعلقات دنیوی و صورت‌ها و حرکت به سوی معنا و حقیقتی که روح در آن به آزادی و گستردگی اصیل خود دست می‌یابد.