بخش ۲۴ - بیان خسارت وزیر درین مکر
大臣因这个诡计而遭受的损失
- M1:527 همچو شه نادان و غافل بد وزیرپنجه می‌زد با قدیم ناگزیر 维齐尔亦如君王，愚昧而懵懂，竟与那永恒必然者角力相争。这位维齐尔（Wazīr，大臣）和派他来的国王一样，都愚昧无知，因为他试图用自己的阴谋去对抗那永恒、不可抗拒的上帝。
- M1:528 با چنان قادر خدایی کز عدمصد چو عالم هست گرداند بدم 与那样的全能主宰抗衡——祂能自虚无中，于一息间，化现出百千世界。这位大臣愚蠢地与一位全能的上帝作对，而这位上帝能在一瞬间从纯粹的虚无中创造出无数个像我们这样的世界。
- M1:529 صد چو عالم در نظر پیدا کندچونک چشمت را به خود بینا کند 当祂让你亲眼见到自身，百千世界便在你眼前显现。这句诗的意思是，当上帝开启你的内在视觉，让你能直接感知祂的存在时，无数个像我们这个物质世界一样浩瀚的世界，都会在你眼前清晰地呈现出来。
- M1:530 گر جهان پیشت بزرگ و بی‌بنیستپیش قدرت ذره‌ای می‌دان که نیست 縱然世界在你眼裡宏大無垠，須知在神的大能前，它連微塵都不如。這個物質世界看似龐大而堅實，但與上帝無限的創造大能相比，它渺小到幾乎不存在。
- M1:531 این جهان خود حبس جانهای شماستهین روید آن سو که صحرای شماست 此世间实为尔等灵魂之囚笼，去吧，速去那属于你的旷野。这个物质世界是灵魂的监狱，你们真正的归宿和自由，在于超越此世的精神领域。
- M1:532 این جهان محدود و آن خود بی‌حدستنقش و صورت پیش آن معنی سدست 此世有限，而彼世无穷无尽；形相于彼意义之前，何其孱弱。这个物质世界是有限的，而精神与神性的世界是无限的；与那无限的实在相比，所有可见的形式和形象都显得微不足道、不堪一击。
- M1:533 صد هزاران نیزهٔ فرعون رادر شکست از موسیئ با یک عصا 法老十万长矛的威势，摩西仅凭一杖便将其摧毁。此诗节以摩西（穆萨）的奇迹为例，说明在神圣力量面前，世俗的权势和武力是多么不堪一击。
- M1:534 صد هزاران طب جالینوس بودپیش عیسی و دمش افسوس بود 十万种盖伦的医术，在耶稣及其气息前，不过一声叹息。在神圣的奇迹面前，人类最顶尖的知识与技艺也显得微不足道、毫无用处。
- M1:535 صد هزاران دفتر اشعار بودپیش حرف امیی‌اش عار بود 纵有诗书十万卷，在他文盲一字前，亦是羞惭。与先知那未经世俗学习、直接源于神启的言语相比，人类创作的无数诗歌典籍都显得黯然失色，不值一提。
- M1:536 با چنین غالب خداوندی کسیچون نمیرد گر نباشد او خسی 面对如此全能的主宰，人若非草芥，怎能不死败？面对这样一位全能至上的主，一个人若不是毫无价值、微不足道，又怎能不（因敬畏与无力而）“死去”呢？
- M1:537 بس دل چون کوه را انگیخت اومرغ زیرک با دو پا آویخت او 他撼动了多少心，坚如山岳；他用双足，就绊住了灵巧之鸟。这句诗说，神能轻易动摇最坚定的人心，也能用最简单的方式困住最聪明的灵魂，使其无法飞升。
- M1:538 فهم و خاطر تیز کردن نیست راهجز شکسته می‌نگیرد فضل شاه 磨砺理智与心智，并非正途；君王的恩典，只拥抱破碎之人。通往神圣恩典的道路，不是依靠磨砺智识与聪明才智，而是要达到一种谦卑、破碎、臣服的状态。
- M1:539 ای بسا گنج آگنان کنج‌کاوکان خیال‌اندیش را شد ریش گاو 多少掘地寻宝、自诩满腹经纶之人，最终不过是幻想家，白费了满嘴胡须。许多人耗费心力追求世俗的知识与成就，自以为在积累宝藏，实际上却是在追逐幻象，其所有努力终将化为乌有，毫无价值。
- M1:540 گاو که بود تا تو ریش او شویخاک چه بود تا حشیش او شوی 牛算什么，值得你做它的胡须？土算什么，值得你做它的草料？这句诗以反问的语气质问：你为何要贬低自己，去服务于那些远不如你高贵的世俗目标，就像人甘愿去做牛的胡须或土的草料一样荒谬？
- M1:541 چون زنی از کار بد شد روی زردمسخ کرد او را خدا و زهره کرد 昔有一女因恶行而面容憔悴，神便将她变形，化作了金星。这句诗引用一则古老传说——一个作恶的女人被神惩罚，变成了金星（波斯语称“祖赫蕾”）——以此作为“变形惩罚”（مسخ, maskh）的例证。
- M1:542 عورتی را زهره کردن مسخ بودخاک و گل گشتن نه مسخست ای عنود 将妇人变成金星，那是变形；而你化为泥土，固执者啊，这岂非变形？你认为神将人变成星星是一种惩罚性的“变形”，但你没有意识到，当尊贵的灵魂沉溺于尘世时，它所经历的灵性堕落是一种更糟糕的变形。
- M1:543 روح می‌بردت سوی چرخ برینسوی آب و گل شدی در اسفلین 灵性本引你向至高天穹，你却奔赴水土，堕入最底层。在你的本性中，灵性本应引领你飞升，但你却选择了物质世界，自甘堕落到最低下的境地。
- M1:544 خویشتن را مسخ کردی زین سفولزان وجودی که بد آن رشک عقول 因这卑劣，你扭曲了自身，背弃了那曾令理智羡嫉的本真。你为了追求低下的事物，已经将自己尊贵的灵性本质变成了一种丑陋扭曲的存在。
- M1:545 پس ببین کین مسخ کردن چون بودپیش آن مسخ این به غایت دون بود 那么，看清这肉体的变形是何等模样；与那灵性的堕落相比，它卑微至极。与灵魂从崇高天命堕入物质世界的灵性变形相比，那种将人变成动物或星辰的肉体变形，实在是微不足道。
- M1:546 اسپ همت سوی اختر تاختیآدم مسجود را نشناختی 你驱策雄心之马奔向星辰，却不识那值得叩拜的亚当。你追逐着世俗的最高成就，却忽视了人之为人的真正尊严与神圣潜能。
- M1:547 آخر آدم‌زاده‌ای ای ناخلفچند پنداری تو پستی را شرف 归根结底，你也是亚当子孙，你这不肖之子！要将卑劣当作荣耀，你还打算到何时？这句诗是对那位邪恶大臣的直接斥责，质问他为何背弃自己高贵的人类出身，反而将自己阴谋算计的卑劣行径视为荣耀与成就。
- M1:548 چند گویی من بگیرم عالمیاین جهان را پر کنم از خود همی 你还要说多久：“我要征服一个世界，我要用我的存在，把这整个尘世充满”？这句诗描绘了一种世俗的野心：一个人妄想通过征服世界、施加个人影响力来填满自己，而这恰恰是灵性上的堕落。
- M1:549 گر جهان پر برف گردد سربسرتاب خور بگدازدش با یک نظر 纵然世界从头到脚覆满白雪，太阳的光辉一瞥便将其融解。人类的阴谋和野心，无论看起来多么庞大，在神圣的力量面前都不堪一击，瞬间就会消散。
- M1:550 وزر او و صد وزیر و صدهزارنیست گرداند خدا از یک شرار 他与十万百万谋臣的重负，真主用一星火花便化为虚无。人类所有的筹谋、权力和影响力，无论多么庞大，在神无限的力量面前，都脆弱得不堪一击，随时可能被彻底摧毁。
- M1:551 عین آن تخییل را حکمت کندعین آن زهراب را شربت کند 祂将那虚妄化为真智慧，祂将那毒液化为甜浆水。这句诗是说，神的大能可以彻底转化事物的本质：祂能将人类的虚假幻想变为真正的智慧，将致命的毒药变为疗愈的甘露。
- M1:552 آن گمان‌انگیز را سازد یقینمهرها رویاند از اسباب کین 祂将那疑虑之源化为确信，又从仇恨的因由中生出爱情。这句诗颂扬了神的大能，祂能彻底扭转事物的本质，将导致怀疑与仇恨的处境，转变为坚定不移的信念与爱。
- M1:553 پرورد در آتش ابراهیم راایمنی روح سازد بیم را 祂在烈火中将易卜拉欣养育，又将恐惧化为灵魂的安宁。此诗节以先知易卜拉欣（亚伯拉罕）的典故说明，神有能力彻底颠覆事物的常态，将最危险的境地转变为安全与滋养的所在。
- M1:554 از سبب سوزیش من سوداییمدر خیالاتش چو سوفسطاییم 因祂焚毁万般因，我癫狂沉沦；面对祂的幻象，我如智者般无分。面对上帝焚毁一切世俗因果的绝对大能，我陷入了狂喜与迷醉；在祂所创造的、看似虚幻的现象面前，我如同一个无法分辨真伪的诡辩家。