Divan-e Shams› Ghazal 9› Beyt 4 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۹
- ای جانِ جانِ جانِ جان، ما نامدیم از بهر نان برجَه گدارویی مکن، در بزم سلطان ساقیا
G9:4
Your language
O Soul of the soul of the soul of the soul, we did not come for bread!Leap up! Stop this begging! We are at the Sultan’s feast, Sāqī!
Addressing the Sāqī with the highest possible praise, the speaker clarifies that their purpose is purely spiritual, urging an end to any behavior suited for beggars when they are in the presence of the divine King.
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
بهرFor the sake of, for the purpose of. An archaic preposition.برجَهLeap up, jump up. An imperative verb conveying urgency and excitement.گداروییBeggary, the act of begging. Here it signifies seeking lowly, material things instead of the high spiritual treasures available.بزمA feast, banquet, assembly, gathering. In a Sufi context, it refers to the spiritual gathering where divine mysteries are shared.
The whole ghazal ↗
- 1 من از کجا پند از کجا، باده بگردان ساقیا·آن جام جان افزای را، برریز بر جان ساقیا
- 2 بر دست من نِه جام جان، ای دستگیر عاشقان·دور از لب بیگانگان، پیش آر پنهان ساقیا
- 3 نانی بده نان خواره را، آن طامع بیچاره را·آن عاشق نانباره را، کنجی بخسبان ساقیا
- 4 ای جانِ جانِ جانِ جان، ما نامدیم از بهر نان·برجَه گدارویی مکن، در بزم سلطان ساقیا
- 5 اول بگیر آن جام مِه، بر کفهٔ آن پیر نِه·چون مست گردد پیر ده، رو سوی مستان ساقیا
- 6 رو سخت کن ای مرتجا، مست از کجا شرم از کجا·ور شرم داری، یک قدح بر شرم افشان ساقیا
- 7 برخیز ای ساقی بیا، ای دشمن شرم و حیا·تا بخت ما خندان شود، پیش آی خندان ساقیا
ganjoor: sh9 · public domain