G1:3 — غزل شمارهٔ ۱ · دیوان شمس

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱

خورشید را حاجِب تویی، اومید را واجِب تویی مطلب تویی طالب تویی، هم مُنتها هم مُبتدا

G1:3

به زبانِ تو

تو نگهبان خورشیدی و امید به تو واجب است،هم مطلوب تویی و هم طالب، هم پایان و هم آغاز تویی.

تو اصل و اساس هر چیز درخشنده‌ای هستی و امید بستن به تو ضروری است؛ تو همزمان جوینده، خواسته، ابتدا و انتهای همه چیز هستی.

ai-draft · gemini-2.5-pro

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

حاجبپرده‌دار، دربان، نگهبانواجبضروری، لازممطلبآنچه طلب می‌شود، خواستهمنتهاپایان، نهایتمبتداآغاز، شروع

ganjoor: sh1 · public domain