دیوان شمس غزل ۳۲۳ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۳

  1. آن نفسی که باخودی یار کناره می‌کند وان نفسی که بیخودی بادهٔ یار آیدت

G323:4

به زبانِ تو

در آن لحظه که اسیر خود هستی، معشوق از تو دوری می‌کند،و در آن لحظه که از خود رها هستی، شراب وصل معشوق به تو می‌رسد.
خودپرستی باعث دوری یار می‌شود، در حالی که بی‌خویشی و فنا، تو را شایستهٔ دریافت بادهٔ عشق و وصال او می‌کند.

ai-draft · gemini-2.5-pro

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

کناره می‌کنددوری می‌کند، فاصله می‌گیرد.بادهٔ یارشراب عشق و وصال معشوق.

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت·وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت
  2. 2 آن نفسی که باخودی خود تو شکار پشه‌ای·وان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدت
  3. 3 آن نفسی که باخودی بستهٔ ابر غصه‌ای·وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت
  4. 4 آن نفسی که باخودی یار کناره می‌کند·وان نفسی که بیخودی بادهٔ یار آیدت
  5. 5 آن نفسی که باخودی همچو خزان فسرده‌ای·وان نفسی که بیخودی دی چو بهار آیدت
  6. 6 جملهٔ بی‌قراریت از طلب قرار توست·طالب بی‌قرار شو تا که قرار آیدت
  7. 7 جملهٔ ناگوارشت از طلب گوارش است·ترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدت
  8. 8 جملهٔ بی‌مرادیت از طلب مراد توست·ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت
  9. 9 عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی·تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت
  10. 10 خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد·از مه و از ستاره‌ها والله عار آیدت

ganjoor: sh323 · public domain