دیوان شمس غزل ۴ بیت ۲ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴

  1. ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ منصورِ ما جوشی بِنِه در شورِ ما؛ تا مِی شَوَد انگورِ ما

G4:2

به زبانِ تو

ای روشنایی و جشن ما، ای دولت پیروزمند ما!شوری در این غلیان ما بیفکن تا انگور خام وجود ما به شراب معرفت تبدیل شود.
ای معشوق که برای ما همه‌چیز هستی، شور و هیجانی به این حال پریشان ما بیفزا تا وجود ناقص ما به کمال برسد.

ai-draft · gemini-2.5-pro

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

سورجشن، بزم و شادمانی.دولتِ منصوربخت و اقبال پیروز، سعادت یاری‌کننده.جوشیجوشش، غلیان، هیجان.شوردر اینجا به معنی هیجان، آشوب، غوغا و همچنین مزه شوری که برای عمل آمدن شراب لازم است.

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 اِی یوسفِ خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بامِ ما·ای دَرشکسته جامِ ما، ای بردَریده دامِ ما
  2. 2 ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ منصورِ ما·جوشی بِنِه در شورِ ما؛ تا مِی شَوَد انگورِ ما
  3. 3 ای دلبر و مقصودِ ما، ای قبله و معبودِ ما·آتش زدی در عودِ ما؛ نَظّاره کُن در دودِ ما
  4. 4 ای یارِ ما، عَیَّارِ ما، دامِ دلِ خَمّارِ ما·پا وامَکش از کارِ ما؛ بِستان گِرو دَستارِ ما
  5. 5 در گِل بِمانده پایِ دل؛ جان می‌دهم چه جایِ دل·وَز آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دل، ای وایِ ما

ganjoor: sh4 · public domain