دیوان شمس غزل ۴ بیت ۳ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴

  1. ای دلبر و مقصودِ ما، ای قبله و معبودِ ما آتش زدی در عودِ ما؛ نَظّاره کُن در دودِ ما

G4:3

به زبانِ تو

ای دلربا و مقصود ما، ای قبله و معبود ما!تو وجود ما را چون عود در آتش عشق خود سوزاندی؛ اکنون به دود حاصل از این سوختن نگاه کن.
ای آنکه نهایت آرزو و پرستش مایی، تو با عشقت ما را به آتش کشیدی؛ حال به نتیجه این فنا و نیستی ما که برای توست، توجه کن.

ai-draft · gemini-2.5-pro

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

مقصودهدف، نهایت آرزو.معبودآنکه پرستش می‌شود.عودچوب خوشبویی که آن را می‌سوزانند و در اینجا استعاره از وجود سالک است.نَظّاره کُنتماشا کن، نگاه کن.

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 اِی یوسفِ خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بامِ ما·ای دَرشکسته جامِ ما، ای بردَریده دامِ ما
  2. 2 ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ منصورِ ما·جوشی بِنِه در شورِ ما؛ تا مِی شَوَد انگورِ ما
  3. 3 ای دلبر و مقصودِ ما، ای قبله و معبودِ ما·آتش زدی در عودِ ما؛ نَظّاره کُن در دودِ ما
  4. 4 ای یارِ ما، عَیَّارِ ما، دامِ دلِ خَمّارِ ما·پا وامَکش از کارِ ما؛ بِستان گِرو دَستارِ ما
  5. 5 در گِل بِمانده پایِ دل؛ جان می‌دهم چه جایِ دل·وَز آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دل، ای وایِ ما

ganjoor: sh4 · public domain