Lire Livre 6 Section 23 ← précédent · suivant →

بخش ۲۳ - تشبیه مغفلی کی عمر ضایع کند و وقت مرگ در آن تنگاتنگ توبه و استغفار کردن گیرد به تعزیت داشتن شیعهٔ اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازهٔ انطاکیه و رسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن کی این غریو چه تعزیه است

Comparaison de l'insouciant qui gaspille sa vie et qui, au moment de la mort, dans cette angoisse, commence à se repentir et à demander pardon, aux chiites d'Alep qui, chaque année, aux jours de l'Achoura, organisent des lamentations à la porte d'Antioche. Un poète étranger, de retour de voyage, demande : « Quel est ce cri, quelle est cette lamentation ? »

  1. M6:777 روز عاشورا همه اهل حلبباب انطاکیه اندر تا به شب
  2. M6:778 گرد آید مرد و زن جمعی عظیمماتم آن خاندان دارد مقیم
  3. M6:779 ناله و نوحه کنند اندر بکاشیعه عاشورا برای کربلا
  4. M6:780 بشمرند آن ظلمها و امتحانکز یزید و شمر دید آن خاندان
  5. M6:781 نعره‌هاشان می‌رود در ویل و وشتپر همی‌گردد همه صحرا و دشت
  6. M6:782 یک غریبی شاعری از ره رسیدروز عاشورا و آن افغان شنید
  7. M6:783 شهر را بگذاشت و آن سو رای کردقصد جست و جوی آن هیهای کرد
  8. M6:784 پرس پرسان می‌شد اندر افتقادچیست این غم بر که این ماتم فتاد
  9. M6:785 این رئیس زفت باشد که بمرداین چنین مجمع نباشد کار خرد
  10. M6:786 نام او و القاب او شرحم دهیدکه غریبم من شما اهل ده اید
  11. M6:787 چیست نام و پیشه و اوصاف اوتا بگویم مرثیه ز الطاف او
  12. M6:788 مرثیه سازم که مرد شاعرمتا ازینجا برگ و لالنگی برم
  13. M6:789 آن یکی گفتش که هی دیوانه‌ایتو نه‌ای شیعه عدوّ خانه‌ای
  14. M6:790 روز عاشورا نمی‌دانی که هستماتم جانی که از قرنی بهست
  15. M6:791 پیش مؤمن کی بود این غصه خوارقدر عشق گوش عشق گوشوار
  16. M6:792 پیش مؤمن ماتم آن پاک‌روحشهره‌تر باشد ز صد طوفان نوح