抒情詩全体 ↗

1. 1 ما که باده ز دست یار خوریم·کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
2. 2 ایمنیم از خمار مرگ ایرا·می باقی بی‌خمار خوریم
3. 3 جام مردان بیار تا کامروز·بی‌محابا و مردوار خوریم
4. 4 به دم ناشمرده زنده شویم·اندر آن دم که بی‌شمار خوریم
5. 5 ساقیا پای دار تا ز کفت·می سرجوش پایدار خوریم
6. 6 پی این شیر مست می پوییم·تا کباب از دل شکار خوریم
7. 7 زان دیاریم کز حدث پاک است·روزی پاک از آن دیار خوریم
8. 8 نه چو کرکس اسیر مرداریم·نه چو لک لک ز حرص مار خوریم