抒情詩全体 ↗

1. 1 نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان·مرا به خوان تو باید هزار حلق و دهان
2. 2 بیا که آب حیاتی و بنده مستسقی·نه بنده راست ملالت نه لطف راست کران
3. 3 بیا که بحر معلق توی و من ماهی·میان بحرم و این بحر را کی دید میان
4. 4 ز بحر توست یکی قطره آب خاک آلود·که جان شده‌ست به پیش جماعتی بی‌جان
5. 5 بیا بیا که توی آفتاب و من ذره·به پیش شعله رویت چو ذره چرخ زنان