抒情詩全体 ↗

1. 1 ای دل به کجایی تو آگاه هیی یا نه·از سر تو برون کن هی سودای گدایانه
2. 2 در بزم چنان شاهی در نور چنان ماهی·خط در دو جهان درکش چه جای یکی خانه
3. 3 در دولت سلطانی گر یاوه شود جانی·یک جان چه محل دارد در خدمت جانانه
4. 4 گر جان بداندیشت گوید بد شه پیشت·ده بر دهن او زن تا کم کند افسانه
5. 5 یک دانه به یک بستان بیع است بده بستان·و آن گاه چو سرمستان می‌گو که زهی دانه
6. 6 شاهی نگری خندان چون ماه و دو صد چندان·بی‌ناز خوشاوندان بی‌زحمت بیگانه
7. 7 شمس الحق تبریزی آن کو به تو بازآید·آن باز بود عرشی بر عرش کند لانه