シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 2350› 対句 2 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۳۵۰

  1. آن مه که ز روز و شب برون است کو چشم که تا کند نظاره

G2350:2

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 آمد مه و لشکر ستاره·خورشید گریخت یک سواره
  2. 2 آن مه که ز روز و شب برون است·کو چشم که تا کند نظاره
  3. 3 چشمی که مناره را نبیند·چون بیند مرغ بر مناره
  4. 4 ابر دل ما ز عشق این مه·گه گردد جمع و گاه پاره
  5. 5 چون عشق تو زاد حرص تو مرد·بی‌کار شوی هزارکاره
  6. 6 چون آخر کار لعل گردد·بی‌کار نبوده‌ست خاره
  7. 7 گر بر سر کوی عشق بینی·سرهای بریده بر قناره
  8. 8 مگریز درآ تمام بنگر·زنده شده گشتگان دوباره

ganjoor: sh2350 · public domain