抒情詩全体 ↗

1. 1 گر وسوسه ره دهی به گوشی·افسرده شوی بدان ز جوشی
2. 2 آن گرمی چشم را که داری·نیش زهر است و شکل نوشی
3. 3 انبار نعیم را زیان چیست·گر خشم گرفت کورموشی
4. 4 آخر چه زیان اگر بیفتد·یک دو مگس از شکرفروشی
5. 5 مر ناقه شیر را چه نقصان·گر دیگ شکست شیردوشی
6. 6 شب بود و زمانه خفته بودند·در هیچ سری نبود هوشی
7. 7 آن شاه ز روی لطف برداشت·سرنای و در او بزد خروشی
8. 8 در خون خودی اگر بمانی·زین پس زان رو به روی پوشی
9. 9 ماییم ز عشق شمس تبریز·هم ناطق عشق هم خموشی