抒情詩全体 ↗

1. 1 چون عشق کند شکرفشانی·در جلوه شود مه نهانی
2. 2 بینی که شکر کران ندارد·خوش می‌خوری و همی‌رسانی
3. 3 می‌غلط به هر طرف که غلطی·بر سبزه سبز بوستانی
4. 4 گر ز آنک کله نهی وگر نی·شاهنشه جمله خسروانی
5. 5 آن را بینی که من نگویم·زیرا که بگویمت بدانی
6. 6 چون چشم تو وا کنند ناگه·بر شهر عظیم آن جهانی
7. 7 ماننده طفل نوبزاده·خیره نگری و خیره مانی
8. 8 تا چشم بر آن جهان نشیند·چاره نبود از این نشانی
9. 9 بگریز به نور شمس تبریز·تا کشف شود همه معانی