Lezen› Daftar 1› Over het feit dat deze verschillen in de manier van de reis zijn, niet in de waarheid van het pad› Vers 514
M1:514 — پرتو دانش زده بر خاک و طین / تا که شد دانه پذیرنده زمین
M1:514
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
نور آگاهی و معرفت الهی بر جهان مادی تابیده و آن را مستعد و قابلِ دریافتِ بذرهای حقیقت و استعدادهای گوناگون کرده است.
این بیت ادامهٔ توصیفِ بخشندگی و آفرینندگی خداوند است. مولانا پس از تشبیه کرم الهی به خورشید و باران که دریا و ابر را میپرورانند، اکنون به زمین میپردازد. او میگوید همانطور که نور خورشیدِ فیزیکی زمین را گرم و حاصلخیز میکند، «پرتو دانش» الهی نیز بر «خاک و طین» (جهان مادی و وجود انسان) تابیده است.
این تابشِ معرفت، زمین را از یک تودهٔ بیجان به بستری زنده و «دانهپذیر» تبدیل کرده است. یعنی جهان و انسان، به لطف این آگاهی ازلی، این قابلیت را یافتهاند که استعدادها، معانی و بذرهای حقیقت را در خود بپرورانند و به ثمر برسانند. در بیتهای بعدی، مولانا این ایده را با مفهوم «امانتداری» خاک پیوند میزند؛ خاکی که هر بذری در آن کاشته شود، صادقانه همان را بازمیگرداند، و این امانتداری را از پرتو «آفتاب عدل» الهی به دست آورده است.
- پرتو
- نور، اشعه، فروغ
- طین
- گِل، خاکِ آمیخته با آب
- دانه پذیرنده
- پذیرای دانه، قابل کشت، آماده برای دریافت بذر
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.