Citește› Daftar 1› Dăunarea măririi oamenilor și a devenirii o țintă a degetelor› Distih 1865
M1:1865 — گرچه دانی کو ز حرمان گفت آن / کان طمع که داشت از تو، شد زیان
M1:1865
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
حتی اگر بدانی که توهین آن شخص به تو، به خاطر این است که به خواستههای مادیاش از تو نرسیده و ناامید شده، باز هم این توهین بر دلت اثر منفی میگذارد.
این بیت در ادامهٔ بحث دربارهٔ تأثیر ویرانگر ستایش و نکوهش دیگران بر روح انسان است. مولانا به یک استدلال رایج پاسخ میدهد: ممکن است فردی با خود بگوید: «من فریب ستایش دیگران را نمیخورم، چون میدانم که از روی طمع و برای رسیدن به منفعتی مادی مرا ستایش میکنند.» مولانا در بیت قبل (۱۸۶۴) این استدلال را به چالش میکشد و میگوید: «اگر همین ستایشگر، روزی تو را در جمع سرزنش کند، دلت روزها از این سرزنش میسوزد.»
این بیت (۱۸۶۵) دلیل این سوزش را توضیح میدهد. میگوید: حتی اگر تو کاملاً آگاه باشی که دلیل سرزنش او، ناامیدی و «حرمان» است — یعنی چون طمعی که از تو داشت برآورده نشده و به «زیان» تبدیل شده — باز هم این آگاهی، تو را از تأثیر زهرآگین حرف او مصون نمیدارد.
نکتهٔ روانشناختی عمیق مولانا این است که نفس انسان، حتی به ستایش دروغین نیز معتاد میشود و وقتی همان منبع ستایش به منبع نکوهش تبدیل شود، روح آزرده میشود. این نشان میدهد که ما در باطن، آن ستایشها را جدی گرفته بودیم و به آن دل بسته بودیم، هرچند در ظاهر ادعای بیاعتنایی میکردیم. این بیت، آزمونی است برای سنجش میزان وابستگی پنهان ما به نظر و تأیید دیگران.
- حرمان
- محرومیت، ناامیدی، سرخوردگی، نرسیدن به آرزو
- زیان
- ضرر، خسران، ضرر و زیان
- کو
- مخفف «که او»
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.