Citește› Daftar 1› Explicarea faptului că aceste diferențe sunt în forma metodei, nu în adevărul căii› Distih 516
M1:516 — این امانت زان امانت یافتست / کآفتابِ عدل بر وی تافتست
M1:516
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
امانتداری و صداقتِ زمین (که هر بذری را بیکموکاست میرویاند) ذاتیِ خودِ او نیست، بلکه بازتابی از عدالت و امانتداریِ خداوند است که بر تمام هستی تابیده.
در بیت پیشین، مولانا زمین را «امین» و امانتدار توصیف کرد، زیرا هر بذری که در آن کاشته شود، صادقانه همان را بازمیگرداند. این بیت به ریشهی این ویژگی میپردازد و توضیح میدهد که این امانتداری از کجا آمده است.
مولانا میگوید این صفتِ خاک، موهبتی از جانب یک «امانت» برتر، یعنی امانتداری مطلق خداوند است. زمین از خود چیزی ندارد؛ صداقت و قابلیت اعتمادش، پرتوی از «آفتاب عدل» الهی است. همانطور که نور خورشید به زمین میتابد و به دانهها اجازهی رشد میدهد، «عدل» خداوند نیز بر جهان تابیده و نظم و صداقت را در تار و پود آفرینش، حتی در موجودی بیجان چون خاک، جاری ساخته است.
این بیت، نگاه توحیدی مولانا را به نمایش میگذارد: هر کمالی که در مخلوقات دیده میشود، در واقع جلوهای از کمالات خالق است. امانتداریِ خاک، نشانهای کوچک از عدالت و وفاداری بینهایت خداوند به پیمانِ آفرینش است.
- امانت
- امانتداری، صداقت، قابل اعتماد بودن
- زان
- مخفف «از آن»
- یافتست
- یافته است، به دست آورده است
- کآفتاب
- مخفف «که آفتاب»
- تافتست
- تابیده است
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.