Citește› Daftar 1› Explicarea faptului că aceste diferențe sunt în forma metodei, nu în adevărul căii› Distih 517
M1:517 — تا نشانِ حق نیارد نوبهار / خاکْ سِرها را نکرده آشکار
M1:517
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
خاک، اسرار و بذرهایی را که در دل دارد، تنها زمانی آشکار میکند و میرویاند که بهار به فرمان خداوند از راه برسد.
این بیت در ادامهٔ توصیف زمین به عنوان امانتدار الهی است. مولانا میگوید زمین با تمام قابلیتها و استعدادهایش، خود به خود عمل نمیکند. او رازها (دانهها و گیاهان بالقوه) را در سینهٔ خود پنهان نگه میدارد تا زمانی که «نشان حق» یا همان فرمان الهی فرا برسد.
این فرمان در قالب «نوبهار» تجلی پیدا میکند. بهار، پیامآور و مجری امر خداوند برای رستاخیز طبیعت است. با آمدن بهار، زمین اذن مییابد تا آنچه را به امانت نگه داشته بود، آشکار کند و برویاند. این تصویر، استعارهای بزرگتر برای کل هستی و بهویژه جان انسان است: استعدادهای معنوی و اسرار الهی در وجود انسان نهفته است، اما شکوفایی و ظهور آنها نیازمند یک فرمان، یک تجلی، و یک «بهار روحانی» از جانب حق است. بدون اذن و عنایت او، هیچ سری آشکار نمیشود و هیچ استعدادی به ثمر نمینشیند.
- نشانِ حق
- نشانه، پیام یا فرمان خداوند
- نوبهار
- فصل بهار، آغاز بهار
- سِرها
- جمع «سِر»، رازها، اسرار (در اینجا: دانهها و نیروهای نهفته در خاک)
- نکرده آشکار
- آشکار نمیکند، فاش نمیسازد (ساختار دستوری کهن)
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.