Citește› Daftar 1› Explicarea faptului că aceste diferențe sunt în forma metodei, nu în adevărul căii› Distih 524
M1:524 — پیشِ هستِ او بباید نیست بود / چیست هستی پیش او کور و کبود
M1:524
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
در مقابل وجود مطلق خداوند، وجود ناچیز و ناقص ما باید از میان برود و محو شود؛ چرا که این «هستی» ما در قیاس با او، همچون موجودی نابینا و آسیبدیده است.
مولانا در این بیت به یکی از اصلیترین مفاهیم عرفان اسلامی، یعنی «فنا» (نیست شدن)، اشاره میکند. او بیان میکند که ستایش خداوند از سوی انسان، خود نشانهای از «هستی» و «من» ستایشگر است، و همین «من بودن» در برابر وجود مطلق خداوند، یک خطای بزرگ است.
از این رو، تنها راه درست برای مواجهه با هستی خداوند، «نیست شدن» است. هستی ما در برابر او، مانند موجودی «کور» است که توانایی دیدن نور حقیقت را ندارد و «کبود» است، یعنی از سرمای دوری و ضربات حوادث، رنجور و بیجان شده است. این هستیِ ناقص و محدود، حجابی است که مانع از درک کامل حضور الهی میشود. بنابراین، سالک باید از این خودیِ محدود عبور کند تا در وجود بینهایت او محو گردد.
- هستِ او
- هستی و وجود خداوند
- نیست بود
- نیست شدن، به مقام فنا رسیدن
- کبود
- در اینجا به معنای بیفروغ، رنجور، آسیبدیده از سرما یا ضربه
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.