Read› Daftar 1› Section 18 ← previous · next →
بخش ۱۸ - بیان حسد وزیر
Describing the vizier's envy
- M1:442 آن وزیرک از حسد بودش نژادتا به باطل گوش و بینی باد داد
- M1:443 بر امید آنکِ از نیش حسدزهر او در جان مسکینان رسد
- M1:444 هر کسی کو از حسد بینی کندخویش را بیگوش و بی بینی کند Whoever, from envy, makes a nose for himself,Deprives himself of both ear and nose.This couplet asserts that someone who acts out of envy, trying to find fault or 'make a nose' (a flaw) in others, ultimately harms their own spiritual senses, losing both the ability to discern truth and to perceive subtle spiritual realities.
- M1:445 بینی آن باشد که او بویی بَردبوی او را جانب کویی بَرد
- M1:446 هر که بویش نیست بی بینی بودبوی آن بویست کان دینی بود
- M1:447 چونک بویی بُرد و شکر آن نکردکفر نعمت آمد و بینیش خورد
- M1:448 شکر کن مر شاکران را بنده باشپیش ایشان مُرده شو پاینده باش
- M1:449 چون وزیر از رهزنی مایه مسازخلق را تو بر میاور از نماز
- M1:450 ناصح دین گشته آن کافر وزیرکرده او از مکر در گوزینه سیر