دفتر ۱  ·  37 beyts

بخش ۲۲ - تخلیط وزیر در احکام انجیل

با این بخش گفت‌وگو کن — ask the Masnavi about this section

پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →
  1. M1:469 ساخت طوماری به نام هر یکی نقش هر طومار‌ْ دیگر مَسلکی
  2. M1:470 حُکم‌های هر یکی نوعی دگر این خلاف‌ِ آن ز پایان تا به‌ سَر
  3. M1:471 در یکی راهِ ریاضت را و جوع رکن توبه کرده و شرط رجوع
  4. M1:472 در یکی گفته ریاضت سود نیست اندرین ره مَخلَصی جز جود نیست
  5. M1:473 در یکی گفته که جوع و جود تو شِرک باشد از تو با معبود تو
  6. M1:474 جز توکّل جز که تسلیمِ تمام در غم و راحت همه مکر‌ست و دام
  7. M1:475 در یکی گفته که واجب خدمتست ور نه اندیشهٔ توکّل‌ تُهمتَست
  8. M1:476 در یکی گفته که امر و نهی‌هاست بهر کردن نیست‌، شرحِ عجزِ ماست
  9. M1:477 تا که عجزِ خود بینیم اندر آن قدرت او را بدانیم آن زمان
  10. M1:478 در یکی گفته که عجز خود مبین کفر‌ِ نعمت کردن است آن عجز‌ْ هین
  11. M1:479 قدرت خود بین که این قدرت ازوست قدرت‌ِ تو نعمت‌ِ او دان که هوست
  12. M1:480 در یکی گفته کزین دو بَر گذر بُت بود هر چه بگنجد در نظر
  13. M1:481 در یکی گفته مکُش این شمع را کاین نظر چون شمع آمد جمع را
  14. M1:482 از نظر چون بگذری‌ و از خیال کُشته‌باشی نیم‌شب شمع‌ِ وصال
  15. M1:483 در یکی گفته ‌بکُش‌ باکی مدار تا عوض بینی نظر را صد هزار
  16. M1:484 که ز کُشتن‌ شمع‌ِ جان افزون‌ شود لیلی‌ات از صبرِ تو مجنون شود
  17. M1:485 ترک دنیا هر که کرد از زُهدِ خویش بیش آید پیش او دنیا و بیش‌
  18. M1:486 در یکی گفته که آنچت داد حق بر تو شیرین کرد در ایجادْ حق
  19. M1:487 بر تو آسان کرد و خَوش آن را بگیر خویشتن را در مَیفکن در زحیر
  20. M1:488 در یکی گفته که بگذار آن‌ِ خوَد کان قبول طبع تو رَد‌َّست و بَد
  21. M1:489 راه‌های مختلف آسان شدست هر یکی را ملّتی چون جان شدست
  22. M1:490 گر میّسر کردنِ حق ره بُدی هر جهود و گبر ازو آگه بُدی
  23. M1:491 در یکی گفته میسّر آن بود که حیاتِ دل‌ غذای جان بود
  24. M1:492 هر‌چه ذوقِ طبع باشد‌، چون گذشت بَر نه‌ آرَد همچو شوره رَیع و کشت
  25. M1:493 جز پشیمانی نباشد رَیع او جز خسارت پیش نارد بَیع او
  26. M1:494 آن میسَّر نبود اندر عاقبت نام او باشد معسَّر عاقبت
  27. M1:495 تو معسّر از میسّر بازدان عاقبت بنگر جمال این و آن
  28. M1:496 در یکی گفته که استادی طلب عاقبت‌بینی نیابی در حسب
  29. M1:497 عاقبت دیدند هر گون ملّتی لاجرم گشتند اسیر زلّتی
  30. M1:498 عاقبت‌دیدن نباشد دست‌باف ورنه کی بودی ز دین‌ها اختلاف‌
  31. M1:499 در یکی گفته که اُستا هم توی زانک استا را شناسا هم توی
  32. M1:500 مرد باش و سُخرهٔ مردان مشو رو سَر خود گیر و سرگردان مشو
  33. M1:501 در یکی گفته که «این جمله یکیست هر که او دو بیند احوَل مردکی‌ست
  34. M1:502 در یکی گفته که صد یک چون بود‌ این کی اندیشد‌ مگر مجنون بود
  35. M1:503 هر یکی قولیست ضِدّ هم‌دگر چون یکی باشد یکی زهر و شکر
  36. M1:504 تا ز زهر و از شکر در نگذری کی تو از گلزار وحدت بو بری
  37. M1:505 این نمط وین نوع دَه طومار و دو بر نوشت آن دین عیسی را عَدو

↓ download .txt ↓ JSON