Read› Daftar 2› Section 36 ← previous · next →

بخش ۳۶ - عتاب کردن حق تعالی موسی را علیه السلام از بهر آن شبان

God's rebuke of Moses (peace be upon him) concerning the shepherd

  1. M2:1750 وحی آمد سوی موسی از خدابندهٔ ما را ز ما کردی جدا
  2. M2:1751 تو برای وصل کردن آمدییا برای فَصل کردن آمدی؟
  3. M2:1752 تا توانی پا مَنِه اندر فَراقاَبْغَضُ الْاَشْیاء عِندي الطَّلاق
  4. M2:1753 هر کسی را سیرتی بنهاده‌امهر کسی را اصطلاحی داده‌ام
  5. M2:1754 در حقِ او مَدح و در حقِّ تو ذَمدر حقِ او شَهد و در حقِّ تو سَم
  6. M2:1755 ما بَری از پاک و ناپاکی همهاز گِرانجانی و چالاکی همه
  7. M2:1756 من نکردم امر تا سودی کنمبَلک تا بر بندگان جودی کنم I did not issue commands that I might profit thereby,But rather that I might bestow bounty upon My servants.God declares that His commandments are not for His own gain, but purely for the benefit and grace of humanity.
  8. M2:1757 هندوان را اصطلاحِ هند مدحسندیان را اصطلاحِ سِند مدح
  9. M2:1758 من نگردم پاک از تسبیحِشانپاک هم ایشان شوند و دُرفِشان
  10. M2:1759 ما زبان را نَنْگریم و قال راما روان را بنگریم و حال را
  11. M2:1760 ناظرِ قلبیم اگر خاشِع بوَدگرچه گفتِ لَفظ، ناخاضِع رُوَد
  12. M2:1761 زانک دل جَوهر بوَد، گفتن عَرَضپس طُفَیل آمد عَرَض، جَوهرْ غَرَض
  13. M2:1762 چند ازین اَلفاظ و اِضْمار و مَجاز؟سوزْ خواهمْ سوز، با آن سوزْ ساز
  14. M2:1763 آتشی از عشق در جانْ بَر فُروزسَر بِسَر فکر و عبارت را بسوز Kindle a fire of love within your soul,Burn away all thought and mere expression whole.God, speaking to Moses, advises him to ignite the fire of divine love in his being and to let go of all intellectual constructs, formal expressions, and rigid adherence to ritualistic language.
  15. M2:1764 موسیا آداب‌دانان دیگرندسوخته جان و روانان دیگرند
  16. M2:1765 عاشقان را هر نفَسْ سوزیدَنیستبر دِهِ ویران خَراج و عُشْر نیست
  17. M2:1766 گر خطا گوید، وُرا خاطی مگوگر بوَد پُر خون شهید، او را مشو
  18. M2:1767 خون، شهیدان را ز آب اَولیٰ تَرَستاین خطا، از صد صَواب اَولیٰ ترست
  19. M2:1768 در درونِ کعبه رسمِ قبله نیستچه غم اَر غَوّاص را پاچیله نیست؟
  20. M2:1769 تو ز سَرمَستان قَلاوُزی مجوجامه‌چاکان را چه فرمایی رَفو؟
  21. M2:1770 ملتِ عشق از همه دینها جداستعاشقان را ملت و مذهب خداست
  22. M2:1771 لَعْل را گر مُهر نبوَد باک نیستعشق در دریای غم، غمناک نیست
Summary & message Deep commentary