بخش ۱۲ - حکایت آن صیادی کی خویشتن در گیاه پیچیده بود و دستهٔ گل و لاله را کله‌وار به سر فرو کشیده تا مرغان او را گیاه پندارند و آن مرغ زیرک بوی برد اندکی کی این آدمیست کی برین شکل گیاه ندیدم اما هم تمام بوی نبرد به افسون او مغرور شد زیرا در ادراک اول قاطعی نداشت در ادراک مکر دوم قاطعی داشت و هو الحرص و الطمع لا سیما عند فرط الحاجة و الفقر قال النبی صلی الله علیه و سلم کاد الفقر ان یکون کفرا

The tale of the hunter who wrapped himself in grass and pulled a bouquet of flowers and tulips over his head like a cap, so that birds would mistake him for vegetation. A clever bird sensed a faint hint that 'this is a human, for I have not seen vegetation in this form,' but still did not fully discern it and was deceived by his enchantment, for in its first perception, it lacked certainty. In its second perception of cunning, it had certainty, and that is greed and covetousness, especially in extreme need and poverty. The Prophet (peace be upon him) said: 'Poverty almost leads to disbelief.'