沙姆斯集› 抒情詩 1594› 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۵۹۴
- کوه طور از باده‌اش بیخود شد و بدمست شد ما چه کوه آهنیم آخر چه سنگ خاره‌ایم
G1594:7
您的語言
圖爾山因祂的酒而失去自我，酩酊大醉；我們算什麼鐵山，又算什麼花崗岩石？
連摩西看見神蹟的圖爾聖山，都因祂的愛之酒而崩潰醉倒，我們凡夫俗子又怎能抵擋？我們既非堅不可摧的鐵山，也非頑固的石頭。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：
کوه طور圖爾山，即西奈山。在伊斯蘭傳統中，摩西在此領受天啟，山因神光顯現而崩塌。بدمست爛醉的，酩酊大醉的。سنگ خاره花崗岩，堅硬的石頭。
全詩 ↗
- 1 ایها العشاق آتش گشته چون استاره‌ایم·لاجرم رقصان همه شب گرد آن مه پاره‌ایم
- 2 تا بود خورشید حاضر هست استاره ستیر·بی‌رخ خورشید ما می دانک ما آواره‌ایم
- 3 الصلا ای عاشقان‌هان الصلا این کاریان·باده کاری است این جا زانک ما این کاره‌ایم
- 4 هر سحر پیغام آن پیغامبر خوبان رسد·کالصلا بیچارگان ما عاشقان را چاره‌ایم
- 5 نعره لبیک لبیک از همه برخاسته·مصحف معنی توی ما هر یکی سی پاره‌ایم
- 6 خونبهای کشتگان چون غمزه خونی اوست·در میان خون خود چون طفلک خون خواره‌ایم
- 7 کوه طور از باده‌اش بیخود شد و بدمست شد·ما چه کوه آهنیم آخر چه سنگ خاره‌ایم
- 8 یک جو از سرش نگوییم ار همه جو جو شویم·گرد خرمنگاه چرخ ار چه که ما سیاره‌ایم
- 9 همچو مریم حامله نور خدایی گشته‌ایم·گر چو عیسی بسته این جسم چون گهواره‌ایم
- 10 از درون باره این عقل خود ما را مجو·زانک در صحرای عشقش ما برون باره‌ایم
- 11 عشق دیوانه‌ست و ما دیوانه دیوانه‌ایم·نفس اماره‌ست و ما اماره اماره‌ایم
- 12 مفخر تبریز شمس الدین تو بازآ زین سفر·بهر حق یک بارگی ما عاشق یک باره‌ایم
ganjoor: sh1594 · public domain