沙姆斯集› 抒情詩 1595› 詩節 6 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۵۹۵

  1. نفس چون قارون ز سعی ما درون خاک شد بعد از آن مردانه سوی گنج قارون تاختیم

G1595:6

您的語言

因我們的奮力,那如戈倫般的塵世自我已深埋土中,在那之後,我們才英勇地朝著戈倫的寶藏疾馳而去。
在我們制服了那貪婪、戀棧財富的塵世自我(Nafs)之後,我們才能真正地、無所畏懼地去追尋那永恆的、真正的靈性財富。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

نفس(Nafs)塵世自我、肉身慾望、小我。在蘇菲思想中,它是靈性道路上需要被馴服或淨化的主要障礙。قارون戈倫(Korah),古蘭經中與摩西同時代的富豪,因其財富與傲慢而被大地吞噬。此處象徵塵世自我的貪婪與物質主義。

全詩 ↗

  1. 1 سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم·عالمی برهم زدیم و چست و بیرون تاختیم
  2. 2 چون براق عشق عرشی بود زیر ران ما·گنبدی کردیم و سوی چرخ گردون تاختیم
  3. 3 عالم چون را مثال ذره‌ها برهم زدیم·تا به پیش تخت آن سلطان بی‌چون تاختیم
  4. 4 فهم و وهم و عقل انسان جملگی در ره بریخت·چونک از شش حد انسان سخت افزون تاختیم
  5. 5 چونک در سینور مجنونان آن لیلی شدیم·سرکش آمد مرکب و از حد مجنون تاختیم
  6. 6 نفس چون قارون ز سعی ما درون خاک شد·بعد از آن مردانه سوی گنج قارون تاختیم
  7. 7 دشت و هامون روح گیرد گر بیابد ذره‌ای·ز آنچ ما از نور او در دشت و هامون تاختیم
  8. 8 بس صدف‌های چو گوهر زیر سنگی کوفتیم·تا به سوی گنج‌های در مکنون تاختیم
  9. 9 سوی شمع شمس تبریزی به بیشه شیر جان·بوده پروانه نپنداری که اکنون تاختیم

ganjoor: sh1595 · public domain